Michael Finley ve O Yıllar

Michael Finley geldi aklıma. Finley, en görkemli dönemini başka takımda yaşayıp, Spurs formasıyla şampiyonluk kazanan isimlerden biri. 2 kez All-Star olma başarısını yakaladığı Dallas formasının 1997-2001 yılları arasında en ağır işçisiydi Finley. Bu dört sezonda tek bir maç kaçırmamakla kalmayıp, tüm NBA genelinde en çok süre alan oyuncuydu. Bugün bile en güzel Mavs nostaljileri arasında yer alan Nowitzki-Nash-Finley üçlüsünün enerjik, skorer, atletik üyesiydi.

2005 yılı geldiğinde Finley ve Dallas Mavericks'in 8.5 sezondur süren birlikteliklerinin sonlanacağı kesin görünüyordu. NBA yönetimi, takım sahipleri ve oyuncu sendikası arasında imzalanan yeni toplu iş sözleşmesi takımlara lüks vergisi ödememeleri adına bir oyuncuyu serbest bırakma hakkı tanımıştı (amnesty clause). Dallas sezon içerisinde bir çok kez Finley'i Doğu takımlarına takas etmeye çalıştı (Steve Nash'i Suns'a kaptırmışlardı ve Finley'nin de Batı'daki rakiplerine gitmesini engellemek istiyorlardı.), ancak başaramadı. Sonunda takım sahibi Mark Cuban'ın direktifleri doğrultusunda Finley bu haktan faydalanılarak serbest bırakıldı. Kontratı gereği Dallas ona takip eden 3 sezonda toplam 52 milyon dolarlık ödeme yapacaktı ama amnesty hakkı sayesinde yaklaşık 90 milyon dolarlık vergiden tasarruf edeceklerdi. Nowitzki-Nash-Finley voltranı resmi olarak tamamen dağılmıştı.

Cuban'ın bu kararı sonrasında takımsız kalan Finley, günümüzde dev ihanetlere sebebiyet veren şampiyonluk yüzüğünün cazibesine kapılmıştı çoktan. 570 maç oynadığı Dallas formasıyla rakip potalara maç başına 20.2 sayı göndermek onu sahnenin en tepesine çıkarmamıştı. Finley yol ayrımına geldiğinde yeni takımında rolünün değişmesini çoktan kabullenmişti. Ana dişli olmayacaktı, kurulu sisteme adapte olmaktı esas hedef. Bunun yanı sıra eski kontratından daha küçük bir kontrata imza atacaktı, yani sahada ağır, pahada hafif bir oyuncu profiline sahipti. Şampiyonluk adayı tüm takımların iştahı kabardı ve süper yıldızlar onun yanına giderek ikna turları attılar. Son aşamaya gelindiğinde karşısında 3 seçenek vardı: Heat, Suns, Spurs. Finley'nin yakın arkadaşı Steve Nash önderliğinde dönemin en heyecan verici basketbolunu oynayan Phoenix Suns oldukça cazip bir seçenekti. Shaq'lı, Wade'li kadrosuyla Miami Heat de Finley'e kapılarını açmıştı. Ayrıca 5 milyon dolarla en iyi teklif onlara aitti. Ama Finley tercihini son şampiyon Spurs'ten yana kullandı. Spurs adına onunla tek bir kişi görüşmüştü ve ikna etmeye yetmişti: Gregg Popovich. İmzanın ardından Finley kendini şu sözlerle ifade etti:

"Şampiyon bir takımın parçası olacağım için heyecanlıyım. Hayatım boyunca şampiyonluğa hiç bu kadar yaklaşmamıştım. Geçtiğimiz sezonun tekrarlanması için takıma yardım etmeyi dört gözle bekliyorum."

2005-2006 sezonu başlarken, son şampiyona katılmış 32 yaşında eski bir All-Star olarak Finley, büyük amacına kendini hiç olmadığı kadar yakın hissediyordu. Spurs şampiyon kadroya onunla beraber Finley'nin Dallas'tan takım arkadaşı, bir başka eski All-Star Nick Van Exel'i katmıştı. Kağıt üzerinde bundan optimum bir senaryo düşünülemezdi. Normal sezonun birincisi Spurs oldu ama playofflarda işler istedikleri gibi gitmeyecekti. Finley'i rüyasından tanıdık bir ekip uyandırdı. Spurs konferans yarı finalinde Dallas'la eşleşti. Kimilerine göre NBA tarihinin en iyisi olan serinin sonucunda kazanan 4-3'le Dallas oldu. Son şampiyon konferans finalini göremeden elenmişti. Eski takım arkadaşları Finley'i tatile erken yollamakla kalmayacak, NBA Finali'ne çıkma başarısını gösterecekti. 2006 NBA Finalleri'nin Batı kanadında Finley'nin yıllarını verdiği ama hiç final göremediği Mavericks'in adı yazarken, Doğu şampiyonu da Finley'nin yazın reddettiği Heat olmuştu. Bir önceki yaz hayatının en önemli kararlarından birini vermiş Finley için tablo baştan aşağı pişmanlıklarla doluydu ancak geçmişi kafada yeniden kurgulamak manasızdı. 2006 şampiyonu Miami Heat oldu.

2006-2007 sezonunun en iddialı takımlarından biri yine San Antonio Spurs'dü. Kadroda majör değişiklik yapmayan Spurs, sayısal ifade edecek olursak ekibin 84%'ünü korumayı seçmişti. Kariyerleri boyunca rol oyuncusu olmaktan öteye gitmemiş Jacque Vaughn ve Francisco Elson takımın en büyük hamleleriydi. Spurs organizasyonun vazgeçilmezi olan istikrar kartı yeniden oynanmıştı. Yavaş basketbolun üzerine inşa edilen muazzam savunma takımı, Pop önderliğinde yeni sezona başlıyordu. Normal sezonda Spurs'ten beklenti geçtiğimiz sezon olduğu gibi birinci olmasıydı ancak kimsenin bilmediği bir şey vardı, başka bir ekip tarih yazmayı kafasına koymuştu: Dallas Mavericks. Finley'nin duygu yoğunluğunu körüklercesine Dallas sezona bomba gibi girmişti. Geçtiğimiz sezon Batı'yı 4. tamamlamasına rağmen final oynayan ekibin 2006-2007'de adımlarını daha sağlam attığı çok uzaklardan belli oluyordu. Normal sezonu 67(!) galibiyetle lig birincisi olarak tamamladılar. Spurs ise Mavs ve Suns'ın arkasından Batı üçüncüsü oldu.

Sir Alex Ferguson'ın bikini tarifine benzetilen Spurs'ün normal sezon performansının Dallas'ın gümbür gümbür gelişini gölgelemesi imkansızdı. Finley bireysel anlamda da iyiden iyiye fetret devrine girmişti. Kariyerinde ilk kez çift haneli sayı ortalaması yakalayamadığı sezonda, yıllarını verdiği takımın şahlanışı izlemek sağlam bir psikoloji gerektiriyordu. Bütün dünya nasıl bir şeyle karşılaşacağından habersiz ekran başına koyuldu ve 2007 NBA Playoffları başladı. Son sıradan playoff yapan Golden State Warriors, normal sezonda kendilerinden 25 galibiyet fazla alan Dallas'a  ilk turda bir sürpriz hazırlamıştı. Normal sezon birincisi, son finalist Mavs 8. sıradan giren Warriors'a ilk turda elendi. Warriors'ın onların panzehiri olduğu her zaman konuşuluyordu ama bu kadarını kimse beklemiyordu. Serinin 6. ve son maçını 25 sayı farkla kazanan Warriors normal sezondaki galibiyet farkına göz kırparak en büyük favoriyi evine yolluyordu.

Mavericks tarihinin en büyük travması esnasında Spurs'ün ilk turdaki rakibi Allen Iverson'lı, Carmelo Anthony'li kadrosuyla Denver Nuggets'tı. Normal sezonu rölantide geçiren Finley bu seride sahneye çıktı. Spurs'ün ikinci tura yükseldiği maçta 9'da 8 üçlük isabeti ile Nuggets potasına 26 sayı bırakarak 34 yaşında içinde yanan şampiyonluk ateşini herkese hissettirdi. Spurs, Nuggets'ın ardından Nash-Amare önderliğindeki Phoenix Suns'ı saf dışı bıraktı. Normal sezonda maç başına 22 dakika oynayan Finley, bu seride ortalama 32 dakika sahada kalarak eski dostu Nash'in hüsrana uğramasında büyük pay sahibi oldu. Konferans finalinde karşılaşılan Utah Jazz, Spurs'ten yalnızca 1 maç alabildi. Finalde toy LeBron önderliğindeki Cavs ise tek maç dahi alamadı ve Spurs 2007 NBA şampiyonluğuna ulaştı. Finley de Spurs amblemli yüzüğünü parmağına taktı. Nowitzki-Nash-Finley triosunun ilk yüzük kazananı o olmuştu.

Şampiyonluk sonrası 2.5 sezon daha Spurs'te forma giyen Finley, 2009-2010 sezonu ortasında kendi ricası üzerine serbest bırakıldı ve son bir başarı umuduyla Boston Celtics'e katıldı. Orada geçirdiği yarım sezonun ardından emekli oldu. Spurs zamanlarından geriye güzel hatıralar ve sıkı dostluklar kaldı. Bugün Fransa Basketbol Ligi'nin son şampiyonu olan ASVEL'in sahibi Tony Parker. Finley de takımın küçük hissedarı. Dallas kanadında da iyi haberler var. Mark Cuban'la araları düzeldi ve İşletme mezunu olan Finley Dallas yönetiminde görev almaya başladı.

Kendi açımdan bakacak olursam; Finley gibi harika bir karakterin Spurs formasıyla bir şampiyonluğu olması her daim yüzümü güldürecek. Gerek Dallas, gerekse Spurs formasıyla onu izlemek bizler adına unutulmazdı. İnsanın temel ihtiyaçlarından biri saygı görmek, Finley de normal bir insandan kat kat daha fazla saygı gördü. Ama ben onun adına bir tık fazlasını istiyorum; umarım Dallas 4 numaralı formasını emekliye ayırır. Bunu hak ediyor.

Bir Zamanlar Mavs

Deron Hamlesi Yararlı Olabilir

Steve Nash, Jason Kidd, Rajon Rondo ve son olarak Deron Williams. Dallas bir şekilde son 10 yılda en ön plana çıkan oyun kurucuları kadroya katıyor. Nash ve Kidd'den farklı olarak Deron ve Rondo kariyerleri serbest düşüşe geçtiğinde takıma katıldılar. Aslında Rondo tam düşüşe geçmemişti ama yaşanan senaryoyu tahmin edebiliyorduk. Deron ise uçurumdan yuvarlanmış durumda. Ben olaya şöyle bakıyorum: Rondo'dan kötü olma ihtimali yok. Rondo takıma beklenen katkıyı verememiş, bunun üzerine takımı baltalamıştı. Deron da kafa olarak inanılmaz olgun bir isim olmasa da Rondo kadar sabıkalı değil. Bu anlamda geçtiğimiz sezonla bir kıyasa girecek olursak bence yararlı olma ihtimali var.

Bir diğer detay da yıllar önce Deron Utah'tan Nets'e takas olurken Devin Harris de Nets'ten Utah'a geçmişti. Şimdi bu iki isim Mavs çatısı altında birleşmiş oldular. Ne kadar düşüşe geçmiş olursa olsun ilk 5 başlaması gereken isim Deron olmalı diyorum.

Menejerlik Oyunu Oynar Gibi

Dallas Mavericks sanki oyuncuların teknik özelliklerinin yazılı olduğu bir kağıda bakıp kadroya takviye yapıyor. Rondo'yu alırken problem çıkaracağı gerçeği bas bas bağırıyordu ancak 'iyi oyuncu' olması tuzağına düştüler. Sezon boyunca yaptığı en önemli hareket Rondo'nun suratını patlatmak olan Richard Jefferson sanki tecrübesi 20 olduğu için takımda. Amare de o geldiğinden beri elde ettikleri 5-6'lık derecenin kabul edilemez olduğunu ve toparlanmaları gerektiğini söylemiş. Eğer takım böyle devam ederse şampiyonluğa kenetlenmiş Amare'nin bu masumane açıklamasının altından bir huzursuzluk fırlayabilir.  Rick Carlisle'ın başında olduğu bir takımın bu tip küçük olaylarla çalkalanması kabul edilebilir gibi değil. Dallas her daim iddialı olmayı başarmıştır, bu sezon da onlar için ne olacağını bilemeyiz elbette ama şu bir gerçek ki mevcut yapılanmada daha az kumar oynayabilirlerdi.

Rondo Olarak Dönen Fedakarlık

Sezon öncesi bir Dallas Mavericks analizi yazmıştım. Burada ilk değindiğim nokta da Dirk Nowitzki'nin yeni kontratında yaptığı fedakarlık yani ücretinde gittiği indirim olmuştu. Bu fedakarlık takıma hareket kabiliyeti sağladı ve Mavericks'e Rajon Rondo olarak geri döndü desek yanılmayız. Şimdi şampiyonluk için adı geçen çok sağlam bir beşe sahip oldular.

Rondo'nun da katılması ile Dallas Mavericks ilk 5'inin bu sezon kazandıkları paraları HoopsHype'dan aldım ve yukarıya koydum. Görüldüğü üzere ilk 5'in en az kazanan oyuncusu Dirk Nowitzki. İşte franchise oyuncusu olmak budur.

Rondo'nun Mavs'e Katılması

Dallas Mavericks'in Dirk Nowitzki basketbolu bırakmadan bir kez daha şampiyon olma motivasyonu inanılmaz yüksek. Takımın en büyük problemi olan oyun kurucu eksikliğini, ligin elit isimlerinden Rondo'yla tamamladılar. Rondo'nun gelmesiyle beraber şampiyonluk için daha ciddi bir aday haline geldiklerini kesin. Fotoğraftaki isimlerden Nowitzki haricindekiler geçtiğimiz yıl bu takımda değildi bunu da belirtelim. Hepsini birlikte düşünürsek sağlam bir yatırım yaptılar yani kadroya. 

Rondo'nun Mavericks'e avantaj olabilecek bir özelliği var: top kullanmakla yakından uzaktan alakası olmaması. Şutu çok kötü, bilindiği üzere serbest atış dahi atamıyor. Ellis-Parsons-Nowitzki gibi skorerlerin top dağıtımı için ideal adam olduğunu da söyleyebiliriz. Bu takımda skor üretme işine bir ortak daha gelmesi çok saçma olurdu.

Olayın bir başka boyutu ise hep bahsettiğimiz Doğu-Batı uçurumu her geçen gün biraz daha artıyor. Bu takasla beraber Doğu Konferansı'nın bir yıldız ismi daha Batı'ya gelmiş oldu. Şu an Güneybatı Grubu tam bir ölüm grubu gerçekten. NBA tarihinde var mıdır böylesi bilmiyorum. 5 kişilik grupta 4 tane şampiyonluk adayı var, şaka gibi. Öteki takımda da Anthony Davis var!

Takasa geri dönelim. Bu takas sonucunda Dallas Boston'a Wright, Crowder ve Nelson'ı gönderiyor. Kayda değer yıldız bir isim yok. Hepsi Celtics'e faydalı olabilecek rol oyuncuları. Onlar memnunsa bize diyecek bir şey düşmez.

Mavericks'in Veteran Aşkı

Dallas Mavericks, NBA'de serbest durumda olan görmüş geçirmiş bütün oyuncuları kadroda toplamaya devam ediyor. Richard Jefferson hamlesinden sonra bu kez de Jameer Nelson'la kontrat imzaladılar. Kariyerinin başından beri Magic forması giyen Nelson'ı artık Mavs formasıyla izleyeceğiz. 2000'li yılların Spurs'ü ve 2 sezon önceki Knicks kadroları bu derece tecrübeli olarak aklıma gelen ilk örnekler. Dallas da onlarla yarışmaya doğru gidiyor. Takımdaki veteranların bir listesini çıkartalım:

Raymond Felton - NBA'deki 10. sezonu

Monta Ellis - NBA'deki 10. sezonu

Jameer Nelson - NBA'deki 11. sezonu

Tyson Chandler - NBA'deki 14. sezonu

Richard Jefferson - NBA'deki 14. sezonu

Dirk Nowitkzi - NBA'deki 17. sezonu

Geçmişte örneklerini sıkça gördüğümüz 'Tecrübe başarı getirir.' klişesinin bir başka versiyonunu önümüzdeki sezon izletmeye çalışacaklar. 

Dallas Mavericks Analizi

Takımına transfer piyasasında hareket kabiliyeti sağlamak adına Dirk Nowitzki yıllık ücretinde indirime gitti ve 3 yıl için 30 milyon dolarlık sözleşmeye imza attı. (Bir önceki kontratının son yılında, yani geçtiğimiz sezon 22 milyon dolar kazanmıştı.) 36 yaşındaki oyuncu NBA'e adım attığından beri Dallas Mavericks'te oynuyor, yani tam 16 yıldır. Bir anlamda Dallas ve Dirk son kez nikah tazelediler diyebiliriz. Takımla artık özdeşleşmesinden öte Dirk takımının şampiyonluk adına mevcut kadroya önemli takviyeler yapmasının gerekliliğinin farkında olacak ki, bu fedakarlığı bayrak oyuncu olarak kendi yaptı.

Özellikle serbest oyuncu piyasasının en gözde isimlerinden Carmelo Anthony hatta kimi kaynaklarca LeBron James bile Dallas Mavericks ile şu sıralar irtibat halinde. Dirk'in bu fedakarlığı sonrası, kariyerinin en verimli dönemindeki Melo'yu ikna çalışmalarında ona yüklü bir kontrat önerebilirler.

Bu yıl playofflarda San Antonio Spurs'ü zorlayabilen tek takım olan Dallas'ın şampiyonluk aşkı geldi diye düşünüyorum. Takım tarihinin tek şampiyonluğu olan 2011'de kilit rol oynayan Tyson Chandler'ı geçtiğimiz günlerde takıma tekrar kazandılar. Ayrıca  Knicks'ten Chandler'ın yanında Raymond Felton'ı da aldılar. Bu oyuncular karşılığında Jose Calderon, Wayne Ellington, Samuel Dalembert ve 2 tane draft hakkını New York'a yolladılar.

Takasın artılarını ve eksilerini düşündüğümüzde Felton, Calderon'un boşluğunu kapatacaktır. Chandler ise takımın tanıdığı bir isim, 2011'deki şampiyonlukta tek yürek olduğu Nowitzki-Cuban gibi figürlerle tekrar bir arada olmak, onun basketbol oynama motivasyonunu yükseltecektir. Chandler, şampiyonluktan hemen sonra Knicks'e takas olmuş ve o sezon NBA'de Yılın Savunmacısı ödülünü kazanmıştı. Sonra Knicks'te hesaplar tutmadı ve takım playoff dışında kaldı derken kimya tamamen bozuldu. Bir karmaşadan kendini dışarı atmışcasına, bu yıl kesinlikle daha iyi bir Chandler izleyeceğimize eminim.

Tyson Chandler hamlesinin bir başka avantajı ise oyuncunun kontratının son senesini oynayacak olması. Yani bu takasla önümüzdeki off-season'da cap'te 14.5 milyon dolarlık bir boşluk yaratmış olacak Mavericks.

Bunlar haricinde, geçtiğimiz sezon benchten gelip mükemmel katkı veren Vince Carter'la yeniden sözleşme yapmaları gerektiğini düşünüyorum. Bitti denilen Carter'ın yeni rolünü kabullenip bu kadar başarılı olması onun değerini oldukça arttırmış durumda. Şu an serbest oyuncu konumunda bulunan Carter, duygusal bir karar verip eski takımı Raptors'a dönebilir.

Tıpkı Carter gibi serbest kalan bir diğer oyuncuları Devin Harris'le 3 yıl için 9 milyon dolarlık bir kontrat yaptılar. Harris'i hiç sevmem, oyununu da beğenmem, o yüzden geçiyorum. 

Uzun yıllardır takımın vazgeçilmezlerinden olan Shawn Marion da serbest kalmış durumda. Carmelo'yu takıma kazandırmaya çalışan Dallas, Marion'la sözleşme yeniler mi bilemiyorum. Chandler ve Nowitzki 4 ve 5 numarada oynayacak, Carmelo da takıma katılırsa kısa forvet olarak görev alacak. Buradan yola çıkarak Marion'ın takıma geri dönüşünün biraz Melo'ya bağlı olduğunu söylemek mümkün. Bir diğer ihtimal ise Marion'ın bir parça fedakarlıkla tekrar takıma kazandırılıp, benchten gelmeye ikna edilmesi. 2009'dan beri forma giydiği Dallas için bu hareketi yapacaktır diye düşünüyorum. Carmelo Anthony gelmezse Marion'la kesin kontrat yenilenir ve ona yeniden ilk 5 yolları gözükür.

Yukarıda Calderon'un açığını Felton kapatır dedik ama Dallas'ın Isaiah Thomas ile görüştüğü söyleniyor. Thomas gelirse Felton benchin adamı olur. 1.75'lik boyuna rağmen efsane oynayan Thomas'ı seyretmeyi çok seviyorum. Henüz NBA'deki üçüncü yılında 20.3 sayı 6.3 asist ortalamalarıyla oynadı ki bu neredeyse Kyrie Irving ayarında rakamlar. 

Bakalım Dallas her sene olduğu gibi bu sene de kaliteyi belli bir seviyenin üzerinde tutmayı başarabilecek mi?